Γλυκά με μούστο ή πετιμέζι

Μούστος, πετιμέζι, μουσταλευριά… Την εποχή του τρύγου κανένα από αυτά τα παράγωγα του κρασιού δεν έλειπε από σπίτια, που επέμεναν να παράγουν το δικό τους κρασί με σταφύλια από το δικό τους αμπέλι.

Την εποχή, λοιπόν, που έβγαιναν τα πατητήρια και παραγόταν το πολύτιμο πιοτό, οι νοικοκυρές φρόντιζαν να κρατήσουν μούστο και να φτιάξουν πετιμέζι, γλυκό και πηχτό σαν μέλι. Με αυτό έφτιαχναν στην συνέχεια κι άλλες παρασκευές, μέσα από τις οποίες ο ευπαθής μούστος διατηρούνταν περισσότερο.

Σήμερα, κυκλοφορεί στην αγορά και στα ντελικατέσεν έτοιμος μούστος, ακόμη κι έτοιμο πετιμέζι, το οποίο οι μερακλήδες μπορούν να “εκμεταλλευτούν” για να δημιουργήσουν τα δικά τους εδέσματα. Ένα από αυτά είναι η περίφημη μουστόπιτα και η μουσταλευριά, που συναντάται σε πολλά μέρη στην Ελλάδα.

Συνταγή για μουστόπιτα

Για την παρασκευή της δεν απαιτούνται πολλά υλικά. Συγκεκριμένα, χρειαζόμαστε ένα φλιτζάνι πετιμέζι, έξι φλιτζάνια νερό, ένα φλιτζάνι νισεστέ (άμυλο αραβοσίτου) και ένα φλιτζάνι ζάχαρη.

Αρχικά, διαλύουμε το πετιμέζι μας σε δύο φλιτζάνια νερό, ενώ σε άλλα τέσσερα φλιτζάνια χλιαρό νερό διαλύουμε ένα φλιτζάνι ζάχαρη (μπορούμε να βάλουμε και λίγη περισσότερη, εάν το θέλουμε πιο γλυκό). Στην συνέχεια, προσθέτουμε τον νισεστέ και ανακατεύουμε συνεχώς το μείγμα μας γιατί έχει την τάση να δημιουργεί σβόλους, κάτι που δεν θέλουμε, γιατί δεν θα έχει καλή υφή το γλυκό μας. Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουμε, περνάμε το μείγμα από μια πυκνή σήτα.

Σε μια βαθιά κατσαρόλα αναμειγνύουμε τα δύο μείγματα (αυτό με το πετιμέζι και το δεύτερο με τη ζάχαρη και τον νισεστέ) και τα βράζουμε, ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα μέχρι να πήξουν.

Όταν είναι έτοιμο, σερβίρουμε στο πιάτο και πασπαλίζουμε από πάνω με καρύδια και κανέλα.

Σε μια άλλη παραλλαγή, τη μουσταλευριά, χρησιμοποιούμε μούστο (δύο φλιτζάνια) αντί για πετιμέζι και στο μείγμα με τον νισεστέ (μισό φλιτζάνι), προσθέτουμε και αλεύρι (επίσης μισό φλιτζάνι). Η διαδικασία της παρασκευής είναι η ίδια με τη μουστόπιτα.